12. TOEPASSING VAN 3D-VISUALISATIE VAN DE NERVUS FACIALIS IN PAROTISCHIRURGIE: EEN DELPHI STUDIE

12. TOEPASSING VAN 3D-VISUALISATIE VAN DE NERVUS FACIALIS IN PAROTISCHIRURGIE: EEN DELPHI STUDIE

12. TOEPASSING VAN 3D-VISUALISATIE VAN DE NERVUS FACIALIS IN PAROTISCHIRURGIE: EEN DELPHI STUDIE

MANON MOLL, CORALIE ARENDS, LOES BRAUN, MATTHIJS VALSTAR, PETER LOHUIS, PIM SCHREUDER, LOTJE ZUUR, LUDI SMEELE, MAARTEN VAN ALPHEN, LUC KARSSEMAKERS

Afdeling Hoofd-hals Chirurgie en Oncologie – Verwelius 3D lab, Nederlands Kanker Instituut – Antoni van Leeuwenhoek, Amsterdam

 

Introductie en doelstelling

Hoge-resolutie MRI-sequenties maken het mogelijk om 3D-modellen van de nervus facialis te genereren, hetgeen de centrale vraag oproept hoe deze modellen het meest effectief kunnen worden ingezet bij parotischirurgie. Het doel van deze studie is om de consensus te verkennen over de rol van deze modellen in de praktijk.

 

Materiaal en methoden

Voor deze studie maakten we gebruik van een Delphi-methode bestaande uit drie rondes. Deelnemers waren chirurgen die regelmatig parotisoperaties uitvoeren (9 KNO-artsen en 6 MKA-chirurgen). Ronde 1 bestond uit semigestructureerde interviews over parotischirurgie, innovatie en het gebruik van 3D- modellen. Middels inductieve analyse werden stellingen en vragen gevormd voor een vragenlijst. In ronde 2 en 3 beoordeelden de deelnemers de vragenlijst op een 7-punt Likert schaal. In ronde 2 werden tevens drie verschillende visualisatiemethoden van 3D-modellen (scherm model, geprint en augmented reality) beoordeeld aan de hand van casussen.

 

Resultaten

Een panel van 15 Nederlandse specialisten uit 9 verschillende ziekenhuizen voltooide alle rondes. Ondanks variatie in visie waren duidelijke trends zichtbaar voor verschillende indicaties voor het aanvragen van een MRI scan en 3D-model. Hoewel de meningen over intra-operatief gebruik van deze modellen uiteenlopen, waren de deelnemers positief over het toepassen van 3D-modellen in de preoperatieve planning en tijdens gesprekvoering in de spreekkamer. Onder de visualisatiemethoden werden 3D-geprinte modellen als minder effectief ervaren dan modellen die op een 2D-scherm of in augmented reality werden weergegeven.

 

Conclusie

Ondanks het gebrek aan consensus, zijn deelnemers positief over het toepassen van 3D-modellen van de nervus facialis tijdens preoperatieve planning en gesprekvoering met de patiënt.

Zoeken binnen de hele website.

Open/Sluit
Snel menu