ZIYI WANG, RENEE HELMERS, AYOUB EL KHALFIOUI, JAN DE LANGE, JEAN-PIERRE HO

Afdeling Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie, Amsterdam UMC, locatie AMC, Amsterdam

Introductie en doelstelling

Iatrogene letsels van de nervus lingualis (LN) en nervus alveolaris inferior (IAN) kunnen leiden tot significante sensore disfunctie. Processed nerve allografts (PNA’s) en conduits zijn effectieve alternatieven voor autologe transplantaten. De huidige literatuur focust echter voornamelijk op effectiviteit en onderbelicht de complicaties. Deze systematische review had als doel de gerapporteerde complicaties geassocieerd met het gebruik van PNA’s en conduits voor LN- en IAN-reconstructie te karakteriseren.

Materiaal en methoden

Een systematische literatuursearch werd uitgevoerd in OVID/MEDLINE, Embase.com en Web of Science tot juli 2025. Studies die rapporteerden over humane LN- of IAN-reparatie met PNA’s of conduits werden geïncludeerd. De primaire uitkomstmaat was postoperatieve complicaties, geclassificeerd volgens de Clavien-Dindo schaal. Data over demografie, letselmechanisme, en sensibel herstel werden kwalitatief geanalyseerd.

Resultaten

In totaal werden 28 studies geïncludeerd, die 307 patiënten en 316 zenuwreconstructies beschreven. PNA’s werden gebruikt in 62% van de reconstructies, voornamelijk voor de IAN (85% van IAN-casuïstiek). Er werden 29 complicaties (9%) gerapporteerd. Opvallend was dat 28 van deze complicaties optraden bij patiënten die gelijktijdig een reconstructie met een vrij fibula transplantaat ondergingen. Gemelde complicaties waren onder meer wondinfecties, vertraagde wondgenezing en hematoom. Slechts twee complicaties waren direct gerelateerd aan het transplantaat zelf.

Conclusie

PNA’s en conduits zijn veilige en effectieve alternatieven voor autologe transplantaten bij LN- en IAN-reconstructies. De meerderheid van de postoperatieve complicaties lijkt gerelateerd aan de complexiteit van de gelijktijdige reconstructieve procedure, en niet aan het gebruikte transplantaattype. Gestandaardiseerde rapportage van complicaties is essentieel voor toekomstig onderzoek.