15. DE KRACHT VAN MINIMAAL INVASIEF: HET SUCCES VAN SIALENDOSCOPIE

15. DE KRACHT VAN MINIMAAL INVASIEF: HET SUCCES VAN SIALENDOSCOPIE

15. DE KRACHT VAN MINIMAAL INVASIEF: HET SUCCES VAN SIALENDOSCOPIE

L.J. BEUMER, A. VISSINK, B. GAREB, F.K.L. SPIJKERVET, K. DELLI, E.H. VAN DER MEIJ

Afdelingen Mondziekten, Kaak- en Aangezichtschirurgie, Frisius MC, Leeuwarden,  UMC Groningen, Groningen, Amsterdam UMC locatie Vrije Universiteit, Amsterdam, en ACTA, Amsterdam

 

 Introductie en doelstelling

Obstructieve speekselklieraandoeningen kunnen steeds vaker sialendoscopisch behandeld worden. De afgelopen jaren zijn meerdere nieuwe technieken ontwikkeld en is er veel gepubliceerd over de effectiviteit van deze minimaal-invasieve behandelingen. Echter, een overzicht van de effectiviteit ontbreekt in de literatuur. Het doel van deze studie was daarom het bepalen van het succes en de veiligheid van sialendoscopische behandeling van obstructieve aandoeningen van de grote speekselklieren. Bevestigt deze studie dat less is more?

 

Materiaal en methoden

Er werd een systematische review en meta-analyse uitgevoerd, met het succespercentage van sialendoscopie als primaire uitkomstmaat. Secundaire uitkomsten waren toepassing van devices (zoals basket, forceps etc), het aantal sialoadenectomieën en complicaties. Vier databases werden doorzocht en het risico op bias beoordeeld. Vervolgens werd een meta-analyse uitgevoerd, inclusief subgroepanalyses.

 

Resultaten

In totaal werden 91 studies geïncludeerd, met 8.218 patiënten die gezamenlijk 9.043 sialendoscopische procedures ondergingen. Het merendeel van de studies had een matig tot hoog risico op bias. Het aantal chirurgisch verwijderde speekselklieren varieerde van 0 tot 14% en er werden geen majeure complicaties gerapporteerd. De meta-analyse liet een gepoold succespercentage van 80,9% zien. Subgroepanalyses toonden succespercentages bij sialolithiasis (89,6%) en stenosen (56,3%), in de glandula submandibularis (88,3%), in de glandula parotidea (81,2%), bij endoscopisch geassisteerde transorale verwijdering van een sialolith (86,3%), bij combined approach van de parotis (78,2%), in patiënten met juveniele recidiverende parotitis (67,0%) en in patiënten met radioactief jodium geïnduceerde sialoadenitis (45,8%).

 

Conclusie

Sialendoscopie is een effectieve en veilige behandeling van obstructieve aandoeningen in de grote speekselklieren: less is more!

Zoeken binnen de hele website.

Open/Sluit
Snel menu